Η θέληση, η όρεξη για κάτι καλό, η συντροφικότητα, η αλληλεγγύη νίκησαν την οικονομική δυσχέρεια που βασανίζει όλους μας και τις χιλιομετρικές αποστάσεις που μας χωρίζουν και έτσι η πρώτη συνάντηση Κάστρα Ιδεών έλαβε χώρα το τριήμερο 30/8 - 1/9 σε ένα καταπράσινο τοπίο δίπλα στην θάλασσα. Παρά τις όποιες αντιξόοτητες και δυσκολίες που προέκυψαν, όλοι οι συναγωνίστες έφυγαν με την αίσθηση της ικανοποίησης και της ευχαρίστησης για την συμμετοχή τους σε κάτι καινούριο, ανανεώνοντας το ραντεβού για το επόμενο καλοκαίρι. Στο τέλος δώσαμε στους Ιταλούς συναγωνίστές, ως ενθύμιο της συνάντησης μας, τη σημαία με το αστέρι της Βεργίνας, υπενθυμίζοντας τους, αν και γνώριζαν ήδη πολύ καλά, το θέμα με το σφετερισμό του ονόματος και της ιστορίας της Μακεδονίας από τους Σκοπιανούς.

Περισσότερες φωτογραφίες μπορείτε να δείτε εδώ

Την παραμονή  της 100ης επετείου απελευθέρωσης της από τον οθωμανικό ζυγό και δύο μέρες πριν την εθνική επέτειο του 1940 συναγωνίστες μας έκαναν παρέμβαση στο κέντρο της πόλης διαδίδοντας το μήνυμα της εθνικής αλήθειας, αντίστασης και μνήμης.

Την Κυριακή 26 Αυγούστου πραγματοποιήθηκαν στο Γράμμο και το Βίτσι, οι εκδηλώσεις τιμής και μνήμης για τους Έλληνες στρατιώτες και αξιωματικούς που έχασαν την ζωή τους πολεμώντας ενάντια στον τρίτο γύρο ένοπλης κομμουνιστικής ανταρσίας που είχε ξεκινήσει το ΚΚΕ το 1946. Η νίκη που με τόσο πολύ αίμα σφραγίστηκε στις κορυφές αυτών των βουνών τις τελευταίες μέρες του Αυγούστου του 1949, δυστυχώς προδόθηκε στη συνέχεια από την μαλθακή και αμερικανόδουλη αστική δεξιά που παρέδωσε την ελληνική κοινωνία στις ιδεοληψίες και την υποκουλτούρα του μαρξισμού. Ενάντια στην ιδεολογική κηδεμονία της αριστεράς που στρεβλώνει και ξαναγράφει την ιστορία στα μέτρα της έχοντας περάσει το μήνυμα ότι πρόκειται για "γιορτές μίσους", συναγωνιστές μας παρευρέθηκαν φέτος στην εκδήλωση στο Βίτσι τιμώντας τους νεκρούς που έπεσαν υπέρ Πατρίδος.

Ακολουθεί ένα επίκαιρο άρθρο:

Στίς 25 Αὐγούστου 1949 στόν Γράμμο, παίχηκε τό τελευταῖο μέρος τοῦ δράματος στό ὁποῖο ἡ κομμουνιστική ἀριστερά ὑπό τόν Νίκο Ζαχαριάδη, ἐσυρε τήν πατρίδα. Τήν ἠμέρα έκείνη, μετά ἀπό σκληρές μάχες ὁ στρατός καταλαμβάνει τόν Γράμμο, τερματίζοντας -κατά μία ἔννοια- τήν ἔνοπλη ἀνταρσία τοῦ ΚΚΕ, πού ξεκίνησε τήν νύχτα 30/31 Μαρτίου 1946, ξημερώνοντας κυριακή, ὅταν ὁ κομμουνιστής καπετάν-Μπαρούτας, χτύπησε τόν σταθμό χωροφυλακῆς Λιτοχώρου. 

...και ελάχιστοι αντιδρούν. Αυτοί που ακόμα δεν προσκύνησαν, αυτοί που ακόμα δεν συμβιβάστηκαν, αυτοί που δεν δέχονται να προσβάλλονται μέσα στην ίδια τους την πατρίδα από έναν δεδηλώμενο εχθρό της Ελλάδας και το "ελληνικό" κράτος να τον ανέχεται, να τον προστατεύει, να του παρέχει την ελευθερία κινήσεων ώστε να μπορεί να ρίξει το εμετικό ανθελληνικό του δηλητήριο στην Θράκη και την Μακεδονία μας.

Με μπροστάρηδες τους φοιτητές της ΠΕΟΦ, Έλληνες πατριώτες και εθνικιστές αντέδρασαν στην προκλητική επίσκεψη  του αρχηγού των Γκρίζων Λύκων στην Θεσσαλονίκη. Συναγωνιστές μας ένωσαν τις φωνές τους με τους υπόλοιπους Έλληνες και αποδοκίμασαν τον τούρκο που επισκέφτηκε το προξενείο της Θεσσαλονίκης.

Και ενώ θα έπρεπε εξαρχής αν υπήρχε ελληνικό κράτος να αρνηθεί την είσοδο στην χώρα μας στο συγκεκριμένο άτομο ή να τον συλλάβει ως υπαίτιο και υποκινητή για την δολοφονία των Ισαακ και Σολωμού αφού εισήλθε, αντίθετα η αστυνομία φρόντισε να λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να κάνει άνετη την περιοδεία του. Έτσι οι αστυνομικές δυνάμεις χτύπησαν και έριξαν χημικά εναντίον των συγκεντρώμενων που διαμαρτύρονταν. Προσπάθησαν να στριμώξουν σε μια γωνία τους συγκεντρωμένους ώστε να μην ενοχληθεί ο "επίτιμος" επισκέπτης! Αυτός είναι ο ρόλος της πλέον. Να προστατεύει τους προδότες, τους κίναιδους και τώρα τους ανθέλληνες! Λίγα μέτρα πιο κάτω απο το σημείο που έλαβαν χώρα τα γεγονότα, πίσω από τη Ροτόντα, το παραεμπόριο και η πρέζα κάνουν χρυσές δουλειές αλλά εκεί η αστυνομία δεν δείχνει φυσικά τον ίδιο ζήλο και ευαισθησία!

Οι συγκεντρωμένοι φώναξαν συνθήματα κατά της τουρκίας και υπέρ της ελευθερίας και ένωσης της Κύπρου με την μητέρα Ελλάδα. 

Επίσης διαβάστε και ΕΔΩ

   

Νέα πρότυπα για τους νέους!

Βρίσκονται παντού. Ξεφυτρώνουν συνεχώς σαν τα μανιτάρια. Σε όλη την Ελλάδα. Στα μεγάλα αλλά και μικρά αστικά κέντρα. Στο κέντρο των πόλεων αλλά και στις λαϊκές συνοικίες. Διαφημίσεις τους βλέπουμε στην τηλεόραση, καταχωρήσεις σε περιοδικά και εφημερίδες, πολυτελή πολύχρωμα διαφημιστικά έντυπα στις εισόδους των σπιτιών, πάνω στα αυτοκίνητα. Αν και βρισκόμαστε σε περίοδο τεράστιας οικονομικής κρίσης για τον λαό, ωστόσο για αυτά είναι περίοδος "χρυσών δουλειών" μεταφορικά και στην κυριολεξία. Και πώς να μην είναι, αφού εκμεταλλεύονται τα μόνα πράματα που υπάρχουν σε αφθονία αυτήν την εποχή. Την ανέχεια, την ανάγκη, την απελπισία!
Ο λόγος για τα διάφορα "καταστήματα" που αγοράζουν χρυσό και κοσμήματα. Αποτελούν χαρακτηριστικό δείγμα της κατάστασης που βρίσκεται σήμερα η ελληνική κοινωνία. Κάποιοι έχουν ως επάγγελμα να εκμεταλλεύονται την εξαθλίωση και την ανάγκη των ανθρώπων, θυμίζοντας τους μαυραγορίτες της κατοχής. Μια πτυχή της σημερινής πραγματικότητας που είναι η κορυφή του παγόβουνου της παρασιτικής μορφής της οικονομίας και των κανόνων και "αρχών" που την διέπουν. Αρχές μακριά από οποιοδήποτε ηθικό κώδικα, που βασίζονται στον ατομικισμό, των ωφελιμισμό και την κερδοσκοπία. Σε μια κοινωνία όπου αξία έχει ότι αποφέρει χρήμα και που το χρήμα είναι η υπέρτατη αξία. Σε ένα κόσμο που η τοκογλυφία από "θεόπνευστη" εντολή έχει γίνει επίσημη και νόμιμη σχέση μεταξύ κρατών, επενδυτικό σχέδιο μεταξύ τραπεζών και πολίτη και επαγγελματική σχέση μεταξύ ιδιωτών. 
Στη σημερινή παρηκμασμένη κοινωνία η αντίσταση και ο αγώνας μας πρέπει να είναι πολυδιάστατος. Έτσι απέναντι σε αυτή την κατάσταση στυγνής εκμετάλλευσης, συναγωνιστές πραγματοποίησαν παρέμβαση στο κέντρο της πόλης καθώς και σε κεντρικούς δρόμους, αποδίδοντας την αληθινή εικόνα. Η "δημοκρατία" τους μπορεί να ντύνει με νομιμότητα κάθε αδικία και μορφή εκμετάλλευσης, μπορεί να παραμορφώνει και να αλλοιώνει την αλήθεια, μπορεί να δείχνει ανίκητη, αλλά απέναντι της θα βρει την αντίσταση ανθρώπων που αγωνίζονται για μια πραγματικά δίκαιη κοινωνία που τέτοιες "επαγγελματικές δραστηριότητες" δεν έχουν θέση.

Σχόλιο Μακεδονικής Φάλαγγας:

Στην αποικία που λέγεται Ελλάδα, οι λέξεις έχουν απωλέσει παντελώς, εδώ και πολύ καιρό, τη σημασία τους. Έτσι φτάνουμε στο σημείο ο  νυν υπουργός  Προστασίας Πολίτη (Έλληνα ή αλλοδαπού αυτό παίζεται) κ. Χρυσοχοίδης, που μάλιστα πριν ήταν στο υπουργείο Ανάπτυξης, να θεωρεί ως ανάπτυξη για την περιφέρεια την κατασκευή κέντρων κράτησης λαθρομεταναστών. 

Ανάπτυξη δεν είναι να χτίζονται φυλακές για λαθρομετανάστες αλλά σχολεία για τα ελληνόπουλα. Ποια ελληνόπουλα όμως; Αυτά που δεν γεννιούνται γιατί εσείς και η πολιτική σας κ. υπουργέ έχουν καταστρέψει τον αξιακό κόσμο και τα όνειρα των νέων ανθρώπων;

Ανάπτυξη δεν είναι να κάνεις τον σεκιουριτά σε φυλακές για λαθρομεταναστές στα χώματα της πατρίδας σου που ελευθερώθηκαν με αιματηρούς αγώνες, αλλά να οργώνεις, να σπέρνεις και να παραγείς από αυτά τα χώματα.

Αφού πρώτα κατέστρεψαν την ελληνική οικονομία, κατόπιν υποθήκευσαν με τα μνημόνια το μέλλον της χώρας, οδηγούν τώρα σε εργασιακό μεσαίωνα τους Έλληνες με μισθούς πείνας και καταπατημένα τα εργασιακά δικαιώματα προς χάριν της ανταγωνιστικότητας όπως ευαγγελίζονται. Ο σάπιος πολιτικός κόσμος εκμεταλλευόμενος αυτές τις συνθήκες, παρουσιάζεται τώρα ως σωτήρας και έχοντας λύση στο πρόβλημα της ανεργίας και της ανάπτυξης. Ενδεικτικά μπορείτε να διαβάσετε εδώ την απόφαση την απόφαση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας όπου αποφαίνονται θετικά στην κατασκευή των κέντρων κράτησης ώστε να ενισχυθεί η τοπική επιχειρηματικότητα και αγορά. Τάζουν θέσεις εργασίας και δουλειές προσπαθώντας να εξαγοράσουν τις συνειδήσεις του απλού κόσμου που ενστικτωδώς αντιδρά στο άκουσμα της δημιουργίας κέντρων κράτησης λαθρομεταναστών απέναντι από το σπίτι του.

Η αντίσταση των τοπικών κοινωνιών στην υποβάθμιση της περιοχής τους, αποτελεί κομμάτι του αγώνα ενάντια στην φυλετική αλλοίωση του πληθυσμού της πατρίδας μας, πρέπει να είναι σθεναρή και να έχει την υποστήριξη και την αλληλεγγύη όλων μας.