Θέλουμε Ευρώπη των εθνών
Αλληλεγγύη στην Συρία και τον πρόεδρο Άσαντ
Μπες στον Κύκλο!
ΚΑΤΩ Η ΤΡΑΠΕΖΟΚΡΑΤΙΑ
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιδεολογικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιδεολογικά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013
Περικλής Γιαννόπουλος - Περί ξενομανίας
Το κτύπημα της ξενομανίας είναι το πρώτον κίνημα, ο πρώτος αγών των ποθούντων να αγωνισθούν δια μίαν αρχήν Ελλάδος.
Η ξενομανία είναι χωριατιά.
Είναι προστυχιά.
Είναι κουταμάρα.
Είναι αφιλοτιμία.
Είναι αφιλοπατρία.
Και είναι ξιππασιά.
Και είναι αμάθεια.
Περικλῆς Γιαννόπουλος
Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 2013
Οι κουρασμένοι κάνουν κοινωνίες εβραίικες...
"Οι κουρασμένοι κάνουν
κοινωνίες εβραίικες με μόνο σκοπό τη γενική αλληλοβοήθεια, οι
κουρασμένοι, που δεν έχουν πια ορμές, παρά μόνο γούστα, οι κουρασμένοι,
που μόνο τη ζωούλα τους κοιτάζουν, που αλτρουίζουν μόνο για να
υπηρετήσουν καλλίτερα το μικροσυμφέρο τους, οι κουρασμένοι, που
βαστιούνται από τα χέρια σε μιαν αλληλεγγύη, γιατί φοβούνται να
περπατήσουν μοναχοί τους, μην τύχη και κοπιάσουν πάρα πολύ, οι
κουρασμένοι, που το στρατιωτικό γι’ αυτούς είναι βάσανο, γιατί δεν
υπηρετεί τη ζωούλα τους, οι κουρασμένοι, που εχθρούς δεν έχουν.
Του Αλέξη η ψυχή, συναρπασμένη από σιχαμάρα για το μικράνθρωπο, φώναζε ολημερίς: -Κάτω οι μασόνοι, οι Εβραίοι, οι σοσιαλιστές!"
Ίων Δραγούμης - 'Οσοι ζωντανοί
Κυριακή 6 Ιανουαρίου 2013
Ο «αντι-ρατσιστής» είναι μια κωδική λέξη για τον αντι-Λευκό
Το βίντεο που ακολουθεί
δείχνει νεαρές λευκές γυναίκες που βασιζόμενες στην αμερικάνικη εμπειρία,
μιλούν για το εν εξελίξει πρόγραμμα δημογραφικής αντικατάστασης, που ορίζεται
από το διεθνές δίκαιο ως γενοκτονία (βλ. άρθρο ΙΙ της Διεθνούς Σύμβασης για τη Γενοκτονία του 1948), η οποία διεξάγεται από την κυβέρνηση των ΗΠΑ, τις
κυβερνήσεις των «σύγχρονων» ευρωπαϊκών κρατών, καθώς και όλων των δυτικών
κρατών.
Το ξενόγλωσσο βίντεο το είδαμε στον ΚΟΚΚΙΝΟ ΟΥΡΑΝΟ από όπου πήραμε και το κείμενο της μετάφρασης που υπήρχε για να το ενσωματώσουμε στο παραπάνω βίντεο.
Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2012
Η ουσία της ελευθερίας
-Πότε αισθανόμαστε ελεύθεροι;
-Όταν οι πράξεις μας εκφράζουν την προσωπικότητα μας και την ψυχή μας.
-Πότε αισθανόμαστε καταπιεσμένοι;
-Όταν οι πράξεις μας υπακούουν σε έναν εξωτερικό εξαναγκασμό.
-Πώς να αυξήσουμε την αίσθηση της ελευθερίας μας;
-Βρίσκοντας την πεπρωμένη Ηθική της ψυχής μας.
-Από τι εξαρτάται αυτή;
-Από την Φυλή μας.
Έτσι ο Φυλετισμός, η ανακάλυψη και η διαφύλαξη της Ψυχής μας, των ψυχικών ιδιοτήτων μας, μας οδηγεί σε πράξεις σύμφωνες με αυτές και μας αποκαλύπτει την πραγματική εσωτερική ελευθερία, την χαρά να ακολουθούμε τον Νόμο μας - "Τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι"...
Όλες οι ψυχικές διαστροφές και τα προβλήματα των συμπλεγμάτων, που χαρακτηρίζουν τον σημερινό ψευδοελεύθερο άνθρωπο, εξαφανίζονται μόλις εγκαταλειφθεί η νεφελώδης ιδέα της "ελευθερίας ως αποτελέσματος χωρίς αιτία".
Από το βιβλίο "Ελληνική πρόκλησις" του Ανδρέα Δενδρινού.
Κυριακή 29 Ιουλίου 2012
Ίων Δραγούμης
Υπάρχουν ορισμένες μορφές στην ελληνική ιστορία που δυστυχώς έφυγαν από την ζωή πολύ νωρίς, αφήνοντας μας με την απορία πόσα ακόμη περισσότερα θα μπορούσαν να είχαν καταφέρει και προσφέρει με την παρουσία τους και το έργο τους. Μία τέτοια περίπτωση είναι του εθνικού οραματιστή και εκ των οργανωτών του Μακεδονικού Αγώνα, του Ίωνα Δραγούμη, που έπεσε νεκρός ( 31 Ιουλίου 1920) εξαιτίας του διαχωρισμού στην πολιτική ζωή εκείνης της εποχής σε βενιζελικούς και αντιβενιζελικούς.
Ο Ίων Δραγούμης δεν άνηκε σε κάποια παράταξη. Ανήκε σε ολόκληρο το έθνος και το απόδειξε αυτό με την ακούραστη και συνεχή προσπάθεια του υπέρ των δικαίων του ελληνισμού από τα διπλωματικά πόστα που υπηρέτησε. Ο ελληνοκεντρικός εθνικισμός του, χωρίς την στείρα προγονοπληξία, ο ρομαντισμός του, η αγάπη του για την παράδοση, η πίστη του στον ελληνικό τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας με βάση τις κοινότητες, το ανοιχτό του μυαλό στις ιδέες που γεννιόνταν εκείνη την εποχή και η σύνθεση μεταξύ τους που οραματιζόνταν προς όφελος του έθνους πάντοτε, είναι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του που αποτυπώνονται και στα έργα του.
Οι ιδέες του, που αποτυπώθηκαν με φλογερό τρόπο στο συγγραφικό του έργο χρόνια πριν, παραμένουν επίκαιρες και πρέπει να αποτελούν οδηγό και αναπόσπαστο κομμάτι της ιδεολογίας των Ελλήνων εθνικιστών.
Ο Ίων Δραγούμης δεν άνηκε σε κάποια παράταξη. Ανήκε σε ολόκληρο το έθνος και το απόδειξε αυτό με την ακούραστη και συνεχή προσπάθεια του υπέρ των δικαίων του ελληνισμού από τα διπλωματικά πόστα που υπηρέτησε. Ο ελληνοκεντρικός εθνικισμός του, χωρίς την στείρα προγονοπληξία, ο ρομαντισμός του, η αγάπη του για την παράδοση, η πίστη του στον ελληνικό τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας με βάση τις κοινότητες, το ανοιχτό του μυαλό στις ιδέες που γεννιόνταν εκείνη την εποχή και η σύνθεση μεταξύ τους που οραματιζόνταν προς όφελος του έθνους πάντοτε, είναι ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του που αποτυπώνονται και στα έργα του.
Οι ιδέες του, που αποτυπώθηκαν με φλογερό τρόπο στο συγγραφικό του έργο χρόνια πριν, παραμένουν επίκαιρες και πρέπει να αποτελούν οδηγό και αναπόσπαστο κομμάτι της ιδεολογίας των Ελλήνων εθνικιστών.
"Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός σοσιαλιστής. Αγαπώ
πάρα πολύ τον άνθρωπο για να γίνω στενός πατριώτης. Αγαπώ πάρα πολύ τον
άνθρωπο για να νοιώσω τον εαυτό μου άτομο. Από άνθρωπος μιας τάξης με
ορισμένα συμφέροντα τάξης, γίνομαι σοσιαλιστής με την πλατιά έννοια, και
θέλω μια καινούρια οικονομία της κοινωνίας μου και των άλλων κοινωνιών.
Από στενός πατριώτης, γίνομαι εθνικιστής, με τη συνείδηση του έθνους
μου και όλων των άλλων εθνών, γιατί οι διαφορές των εθνών πάντα θα
υπάρχουν, και έχω τη συνείδησή τους και χαίρομαι που υπάρχουν αυτές οι
διαφορές, που με τις αντιθέσεις τους, με τις αντιλήψεις τους, υψώνουν
την ανθρώπινη συνείδηση και ενέργεια. Από άτομο γίνομαι άνθρωπος."
"Δεν πασκίζω για το κράτος, γιατί το κράτος το δικό μας δεν αξίζει να το βοηθεί κανένας, είναι μονάχα ορμητήριο, εγώ πασκίζω για το έθνος. Είναι ανάγκη να φτειάσω ανθρώπους, να ελευτερώσω τους Έλληνες ελεύθερους και δούλους, γιατί είναι όλοι τους σκλάβοι και ραγιάδες."
"To κράτος δέν έγινε γιά τό κράτος, ειδεμή τι ενδιαφέρον θα είχε;
Είναι παιδί του έθνους, καρπός του, γέννημα του, και γι' αυτό του έχει κάποια σημαντική υποχρέωση - να το φυλάγη. Και, επειδή όλα τα μέρη του έθνους συνεργάστηκαν καί αγωνίστηκαν για να πλάσουν αυτό το κράτος που έχομε, το κράτος έχει από μέρος του χρέος νά φυλάγη ολόκληρο το έθνος, που το έπλασε. Είναι στενώτερο το κράτος από το έθνος, μικρότερο το παιδί από το γονιό του, μα δέν έπαψε μέ τούτο να ζή και το έθνος, ο μεγάλος γονιός, που θέλει νά τόν φυλάγουν."
"Ας λείψη το κράτος, που θα της είναι εμπόδιο ή θα παραμορφώνη
την εθνική ψυχή. Αν το κράτος στενοχωρή το έθνος, πρέπει αναγκαστικά ή
να αλλάξη μορφή ή να χαθή. Το κράτος, που εμποδίζει τη φυσιολογία του
έθνους, είναι περιττό και βλαβερό."
Τετάρτη 18 Ιουλίου 2012
Εσύ...
Εσύ που πονάς, βλέποντας αυτά που γίνονται γύρω σου...
Εσύ που ακούς την φωνή της ψυχής σου να σε προειδοποιεί...
Εσύ που έχεις ακόμη μια γωνιά με φλόγα στην καρδιά σου...
Εσύ που μπορείς ακόμη να σκέπτεσαι στο σκοτάδι που σου
ρίχνουν...
Εσύ που θέλεις να δικαιώσεις την ανθρώπινη υπόστασή σου...
Εσύ που νιώθεις γύρω σου το ψέμα, χωρίς να το
συνειδητοποιείς...
Εσύ που ζητάς αλήθεια να πιστέψεις, φως για να διαβλέψεις...
Εσύ που ψάχνεις να μείνεις καθαρός μέσα στα σκουπίδια...
Εσύ που νιώθεις αμόλυντος μέσα στην αρρώστια...
Εσύ που ψάχνεις δύναμη για να τινάξεις τις αλυσίδες της
ψυχής...
Εσύ που θέλεις άλλο
δρόμο απ'εκείνο που σου επιβάλλουν...
Εσύ που αρνείσαι το σφυροκόπημα της καθημερινής σου
σκέψεως...
Εσύ που θέλεις να είσαι υπεύθυνος μέσα σε ανεύθυνους...
Εσύ που πιστεύεις ακόμη, ότι κάτι μπορείς να κάνεις...
Εσύ που θέλεις να το κάνεις και μόνος και με άλλους σαν
εσένα...
Διάβασε, μάθε, σκέψου, κρίνε...Κι αποφάσισε...
Και άμα αποφασίσεις έλα...
Γιατί τίποτα δεν θερμαίνει την καρδιά, όσο η Πίστη...
Τίποτα δεν φωτίζει τον νου, όσο η Γνώση...
Τίποτα δεν εξυψώνει, όσο ο Αγώνας...
Τίποτα δεν εξαγνίζει, όσο η Νίκη...
Από το βιβλίο του Ανδρέα Δενδρινού "Ελληνική Πρόκλησις"
Σάββατο 30 Ιουνίου 2012
Ο Αριστοτέλης για την τυρρανία που έρχεται
"Σοβαρότατο θέμα για κάθε πολίτευμα γενικά είναι με τους νόμους και τα
υπόλοιπα μέτρα να μην είναι δυνατόν να πλουτίσουν οι άρχοντες."
Και τούτο πρέπει να τηρείται κυρίως στα ολιγαρχικά πολιτεύματα" γιατί ο κόσμος ο πολύς δεν αγανακτεί τόσο επειδή δεν παίρνει αξιώματα, αντίθετα ευχαριστιέται όταν είναι ελεύθερος να ασχολείται με τις δικές του υποθέσεις, αγανακτεί όταν νομίζει ότι οι άρχοντες κλέβουν το δημόσιο χρήμα, γιατί τότε ο λαός λυπάται και για τα δυο, δηλαδή τόσο για το ότι δεν συμμετέχει στην εξουσία, όσο και για το ότι δεν συμμετέχει στα κέρδη."
[1]
" Μπορούμε να ισχυριστούμε πως οι περισσότεροι τύραννοι προήλθαν από τους δημαγωγούς, αφού κέρδισαν την εμπιστοσύνη του λαού, κατηγορώντας τους προνομιούχους. Έτσι ορισμένες τυραννίδες επικράτησαν όταν οι πόλεις έγιναν πιο πολυάνθρωπες, ενώ άλλες νωρίτερα, επειδή οι βασιλείς παρέβησαν τους παραδοσιακούς νόμους και επιδίωξαν μεγαλύτερη απολυταρχία. Αλλες δημιουργήθηκαν από άτομα που πήραν αξιώματα με εκλογή (αφού τα χρόνια τα παλιά τα δημοκρατικά πολιτεύματα έκαναν μακρόχρονες τις θητείες των θρησκευτικών και πολιτικών αρχόντων). Άλλες πάλι γεννήθηκαν μέσα από τα ολιγαρχικά πολιτεύματα, αφού τα τελευταία αναδείκνυαν ένα μόνο ανώτατο άρχοντα. Με όλες τούτες τις συνθήκες εύκολα γινόταν κάποιος τύραννος, φτάνει να το ήθελε, αφού η βασιλεία και τα αξιώματα του έδιναν τη δυνατότητα." [2]
"Ο τύραννος επιδιώκει τις απολαύσεις, ενώ ο βασιλιάς να κάνει καλό. Γι' αυτό χαρακτηριστικό πλεονέκτημα του τυράννου είναι τα χρήματα, ενώ του βασιλιά οι τιμές. Αλλά και τη φρουρά του βασιλιά την αποτελούν πολίτες, ενώ του τυράννου μισθοφόροι.
Είναι φανερό ότι η τυραννίδα περιέχει όλα τα κακά της δημοκρατίας και της ολιγαρχίας. Από την ολιγαρχία έχει την επιδίωξη του πλούτου (γιατί έτσι μόνο εξασφαλίζει τη διατήρηση και την τρυφηλότητα) και την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τον λαό (γι' αυτό του παίρνει τα όπλα, φέρεται άσχημα στο πλήθος, βασανίζει τους πολίτες, εξαναγκάζοντάς τους να φεύγουν για άλλους τόπους). Τούτα είναι ελαττώματα τόσο της τυραννίδας όσο και της ολιγαρχίας. Κι από την ακραία όμως δημοκρατία η τυραννίδα έχει πάρει τη δίωξη των επιφανών και την κρυφή και φανερή εξόντωσή τους και την εξόριση τους, αφού τους θεωρεί αντιπάλους και εμπόδιο στην εξουσία. Γιατί σ'
αυτούς οφείλονται συνήθως οι προσπάθειες ανατροπής, αφού υπάρχουν άλλοι που θέλουν να ανεβούν στην εξουσία κι άλλοι που δεν ανέχονται να είναι δούλοι." [3]
" Οι τυραννίδες επιβιώνουν με δυο τελείως αντίθετους τρόπους- ο ένας είναι γνωστός από την παράδοση και μ' αυτόν κυβερνούν οι περισσότεροι τύραννοι' λέγεται ότι τα περισσότερα μέτρα τα θεσμοθέτησε ο Περίανδρος ο Κορίνθιος. Πολλά παρόμοια στοιχεία όμως υπάρχουν και στη βασιλεία των Περσών. Μερικά από εκείνα που χρησιμοποιεί η τυραννίδα για να διατηρηθεί όσο θέλει, τα έχουμε αναφέρει παλιότερα' δηλαδή τον περιορισμό των πολιτών που υπερεχουν , τον αφανισμό των γενναίων και μεγαλοφρόνων, την κατάργηση των συσσιτίων, των εταιριών, της παιδείας και όλων των σχετικών. Πρέπει ιδιαίτερα να προφυλάγονται από τη γενεσιουργό αιτία δυο παραγόντων" του αδέσμευτου φρονήματος και της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Πρέπει ακόμα να μην τους αφήνουν να ιδρύουν φιλοσοφικές σχολές και κάθε άλλο είδος πνευματικού ομίλου. Γενικά οι τύραννοι πρέπει να κάνουν το παν ώστε ο ένας πολίτης να μην ξέρει τον άλλο (γιατί η γνωριμία μεταξύ των ανθρώπων καλλιεργεί την εμπιστοσύνη)" [4]
"Εκτός από τα παραπάνω μπορούμε να αναφέρουμε και άλλα περσικά και βαρβαρικά μέτρα της τυραννίδας (όλα στοχεύουν σ' ένα σκοπό) να μην τους διαφεύγει τι λένε και τι κάνουν οι αρχόμενοι και να υπάρχουν κατάσκοποι' όπως στις Συρακούσες έχουν τις γυναίκες που λέγονται «ποταγωγίδες» και τους ωτακουστές, που έστελνε ο Ιέρων σε όλες τις φιλικές και πολιτικές συγκεντρώσεις (από φόβο για τους ανθρώπους εκείνους οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να εκφραστούν ελεύθερα' κι αν εκφραστούν ελεύθερα, περνούν λιγότερο απαρατήρητοι). Άλλη μέθοδος των τυράννων είναι να συκοφαντούν και να προκαλούν φιλονικία μεταξύ φίλων, μεταξύ του λαού και των επιφανών, και μεταξύ των πλουσίων. Μια μέθοδος των τυράννων είναι να φτωχαίνουν τους αρχόμενους επιβάλλοντας φόρους, ώστε οι φρουροί τους να συντηρούνται με δικά τους έξοδα, και για να μη διαθέτουν χρόνο για συνωμοσίες εναντίον τους, αφού για να συντηρήσουν την οικογένεια πρέπει να δουλέψουν. Παράδειγμα οι Πυραμίδες της Αιγύπτου, τα αφιερώματα των Κυψελιδών, ο ναός του Ολύμπιου Δία από τον Πεισίστρατο και τους γιους του στην Αθήνα και τα έργα του Πολυκράτη στη Σάμο (όλα στον ίδιο σκοπό αποβλέπουν, στην απασχόληση και τη φτώχεια των αρχομένων). Αλλο παράδειγμα είναι οι υψηλοί φόροι στις Συρακούσες (την εποχή του Διονυσίου οι πολίτες πλήρωναν σε πέντε χρόνια όλη την περιουσία τους για φόρο86). Ο τύραννος είναι και φιλοπόλεμος, για δυο λόγους· κρατά τους πολίτες απασχολημένους και χρειάζονται κι αρχηγό. Τη βασιλεία τη σώζουν οι πιστοί οπαδοί, ενώ χαρακτηριστικό της τυραννίδας είναι ότι δεν εμπιστεύεται τους φίλους, γιατί ενώ όλοι οι πολίτες επιθυμούν την κατάλυση μόνο αυτοί μπορούν να την πετύχουν." [5]
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ - ΒΙΒΛΙΟ V
[1] 1308b -30~35
[2] 1310b -15~20
[3] 1311a - 0~10
[4] 1311a -30~40
[5] 1313b - 0~25
Και τούτο πρέπει να τηρείται κυρίως στα ολιγαρχικά πολιτεύματα" γιατί ο κόσμος ο πολύς δεν αγανακτεί τόσο επειδή δεν παίρνει αξιώματα, αντίθετα ευχαριστιέται όταν είναι ελεύθερος να ασχολείται με τις δικές του υποθέσεις, αγανακτεί όταν νομίζει ότι οι άρχοντες κλέβουν το δημόσιο χρήμα, γιατί τότε ο λαός λυπάται και για τα δυο, δηλαδή τόσο για το ότι δεν συμμετέχει στην εξουσία, όσο και για το ότι δεν συμμετέχει στα κέρδη."
[1]
" Μπορούμε να ισχυριστούμε πως οι περισσότεροι τύραννοι προήλθαν από τους δημαγωγούς, αφού κέρδισαν την εμπιστοσύνη του λαού, κατηγορώντας τους προνομιούχους. Έτσι ορισμένες τυραννίδες επικράτησαν όταν οι πόλεις έγιναν πιο πολυάνθρωπες, ενώ άλλες νωρίτερα, επειδή οι βασιλείς παρέβησαν τους παραδοσιακούς νόμους και επιδίωξαν μεγαλύτερη απολυταρχία. Αλλες δημιουργήθηκαν από άτομα που πήραν αξιώματα με εκλογή (αφού τα χρόνια τα παλιά τα δημοκρατικά πολιτεύματα έκαναν μακρόχρονες τις θητείες των θρησκευτικών και πολιτικών αρχόντων). Άλλες πάλι γεννήθηκαν μέσα από τα ολιγαρχικά πολιτεύματα, αφού τα τελευταία αναδείκνυαν ένα μόνο ανώτατο άρχοντα. Με όλες τούτες τις συνθήκες εύκολα γινόταν κάποιος τύραννος, φτάνει να το ήθελε, αφού η βασιλεία και τα αξιώματα του έδιναν τη δυνατότητα." [2]
"Ο τύραννος επιδιώκει τις απολαύσεις, ενώ ο βασιλιάς να κάνει καλό. Γι' αυτό χαρακτηριστικό πλεονέκτημα του τυράννου είναι τα χρήματα, ενώ του βασιλιά οι τιμές. Αλλά και τη φρουρά του βασιλιά την αποτελούν πολίτες, ενώ του τυράννου μισθοφόροι.
Είναι φανερό ότι η τυραννίδα περιέχει όλα τα κακά της δημοκρατίας και της ολιγαρχίας. Από την ολιγαρχία έχει την επιδίωξη του πλούτου (γιατί έτσι μόνο εξασφαλίζει τη διατήρηση και την τρυφηλότητα) και την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τον λαό (γι' αυτό του παίρνει τα όπλα, φέρεται άσχημα στο πλήθος, βασανίζει τους πολίτες, εξαναγκάζοντάς τους να φεύγουν για άλλους τόπους). Τούτα είναι ελαττώματα τόσο της τυραννίδας όσο και της ολιγαρχίας. Κι από την ακραία όμως δημοκρατία η τυραννίδα έχει πάρει τη δίωξη των επιφανών και την κρυφή και φανερή εξόντωσή τους και την εξόριση τους, αφού τους θεωρεί αντιπάλους και εμπόδιο στην εξουσία. Γιατί σ'
αυτούς οφείλονται συνήθως οι προσπάθειες ανατροπής, αφού υπάρχουν άλλοι που θέλουν να ανεβούν στην εξουσία κι άλλοι που δεν ανέχονται να είναι δούλοι." [3]
" Οι τυραννίδες επιβιώνουν με δυο τελείως αντίθετους τρόπους- ο ένας είναι γνωστός από την παράδοση και μ' αυτόν κυβερνούν οι περισσότεροι τύραννοι' λέγεται ότι τα περισσότερα μέτρα τα θεσμοθέτησε ο Περίανδρος ο Κορίνθιος. Πολλά παρόμοια στοιχεία όμως υπάρχουν και στη βασιλεία των Περσών. Μερικά από εκείνα που χρησιμοποιεί η τυραννίδα για να διατηρηθεί όσο θέλει, τα έχουμε αναφέρει παλιότερα' δηλαδή τον περιορισμό των πολιτών που υπερεχουν , τον αφανισμό των γενναίων και μεγαλοφρόνων, την κατάργηση των συσσιτίων, των εταιριών, της παιδείας και όλων των σχετικών. Πρέπει ιδιαίτερα να προφυλάγονται από τη γενεσιουργό αιτία δυο παραγόντων" του αδέσμευτου φρονήματος και της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Πρέπει ακόμα να μην τους αφήνουν να ιδρύουν φιλοσοφικές σχολές και κάθε άλλο είδος πνευματικού ομίλου. Γενικά οι τύραννοι πρέπει να κάνουν το παν ώστε ο ένας πολίτης να μην ξέρει τον άλλο (γιατί η γνωριμία μεταξύ των ανθρώπων καλλιεργεί την εμπιστοσύνη)" [4]
"Εκτός από τα παραπάνω μπορούμε να αναφέρουμε και άλλα περσικά και βαρβαρικά μέτρα της τυραννίδας (όλα στοχεύουν σ' ένα σκοπό) να μην τους διαφεύγει τι λένε και τι κάνουν οι αρχόμενοι και να υπάρχουν κατάσκοποι' όπως στις Συρακούσες έχουν τις γυναίκες που λέγονται «ποταγωγίδες» και τους ωτακουστές, που έστελνε ο Ιέρων σε όλες τις φιλικές και πολιτικές συγκεντρώσεις (από φόβο για τους ανθρώπους εκείνους οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να εκφραστούν ελεύθερα' κι αν εκφραστούν ελεύθερα, περνούν λιγότερο απαρατήρητοι). Άλλη μέθοδος των τυράννων είναι να συκοφαντούν και να προκαλούν φιλονικία μεταξύ φίλων, μεταξύ του λαού και των επιφανών, και μεταξύ των πλουσίων. Μια μέθοδος των τυράννων είναι να φτωχαίνουν τους αρχόμενους επιβάλλοντας φόρους, ώστε οι φρουροί τους να συντηρούνται με δικά τους έξοδα, και για να μη διαθέτουν χρόνο για συνωμοσίες εναντίον τους, αφού για να συντηρήσουν την οικογένεια πρέπει να δουλέψουν. Παράδειγμα οι Πυραμίδες της Αιγύπτου, τα αφιερώματα των Κυψελιδών, ο ναός του Ολύμπιου Δία από τον Πεισίστρατο και τους γιους του στην Αθήνα και τα έργα του Πολυκράτη στη Σάμο (όλα στον ίδιο σκοπό αποβλέπουν, στην απασχόληση και τη φτώχεια των αρχομένων). Αλλο παράδειγμα είναι οι υψηλοί φόροι στις Συρακούσες (την εποχή του Διονυσίου οι πολίτες πλήρωναν σε πέντε χρόνια όλη την περιουσία τους για φόρο86). Ο τύραννος είναι και φιλοπόλεμος, για δυο λόγους· κρατά τους πολίτες απασχολημένους και χρειάζονται κι αρχηγό. Τη βασιλεία τη σώζουν οι πιστοί οπαδοί, ενώ χαρακτηριστικό της τυραννίδας είναι ότι δεν εμπιστεύεται τους φίλους, γιατί ενώ όλοι οι πολίτες επιθυμούν την κατάλυση μόνο αυτοί μπορούν να την πετύχουν." [5]
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΑ - ΒΙΒΛΙΟ V
[1] 1308b -30~35
[2] 1310b -15~20
[3] 1311a - 0~10
[4] 1311a -30~40
[5] 1313b - 0~25
Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012
Ο Αριστοτέλης περι δημοκρατίας και αριστοκρατίας
«Γιατί δεν είμαι δημοκράτης», αντηχεί η φωνή του Αριστοτέλους
Αν ζούσε σήμερα ο μέγας φιλόσοφος Αριστοτέλης και παρατηρούσε τα πολιτικά συμβάντα γύρω του, θα εξηγούσε «Γιατί δεν είμαι δημοκράτης». Θα ανέλυε για μία ακόμη φορά το γιατί το δημοκρατικό πολίτευμα καταστρέφει το έθνος.
Μία μειοψηφία πολιτικών παπαγαλίζει ύμνους προς την δημοκρατία, χωρίς να εξηγεί γιατί πρέπει να υπάρχει δημοκρατία. Ο Αριστοτέλης στο έργο του «Πολιτικά» εξηγεί το βασικό ελάττωμα της δημοκρατίας: εξομοιώνει τα ανόμοια και εξισώνει τα άνισα.
Το πολίτευμα της δημοκρατίας δίνει ίσα δικαιώματα σε άτομα με διαφορετικές ικανότητες, έτσι καταργεί την αξιοκρατία. Δίνει ίσα δικαιώματα σε άτομα με διαφορετικές υποχρεώσεις, έτσι καταργεί την υπευθυνότητα. Δίνει ίσα δικαιώματα σε άτομα με διαφορετικά αποτελέσματα, έτσι καταργεί την νόμιμη διαφορά στις ηθικές ανταμοιβές.
Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012
Όχι στην υποταγή – εθνικοκοινωνισμός τώρα
Η Ισλανδία βρήκε το τρόπο να ξεπεράσει τη κρίση . Έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει και η Ελλάδα. Κρατικοποίησε τις τράπεζες και χάρισε ένα μεγάλο μέρος των χρεών του λαού.
Αυτή τη θέση εμείς οι εθνικοκοινωνιστές υποστηρίζαμε από πάντα , ότι δηλαδή ο κύκλος της διακίνησης του χρήματος πρέπει να ελέγχεται από το κράτος προς όφελος του λαού , της ανάπτυξης και της παραγωγής. Οι τραπεζίτες είναι οι βδέλλες της κοινωνίας , τα παράσιτα που ρουφούν τους παραγωγικούς χυμούς και ι ξηραίνουν το δέντρο της ζωής.
Ίσως να μην είναι δυνατή η πλήρης κατάργηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε εθνικό επίπεδο , όταν αυτό το σύστημα σε όλο το κόσμο κατισχύει σε όλο τον κόσμο . Είναι όμως δυνατή η συρρίκνωση της χρηματοπιστωτικής τυραννίας σε εθνικό χώρο μέσα από πολλά μέτρα που θα αναπτύσσονται πάνω σε δύο παραμέτρους.
Πρώτη παράμετρος είναι η παρεμβολή στον κύκλο διακίνησής του χρήματος , της κρατικής τράπεζας ( όχι κεντρικής τράπεζας που επίσης ανήκει σε ιδιώτες ) που θα επιβάλλει τους όρους της διακίνησης και κατεύθυνσης του χρήματος και θα ελέγχει αποκλειστικά την ανάπτυξη και την παραγωγή , αφήνοντας το εμπορικό κομμάτι στους τραπεζίτες χωρίς καμία υποστήριξη από το κράτος μέσα σε συνθήκες ακραίου ρίσκου.
Η δεύτερη παράμετρος αφορά στην κατάργηση όλων των προνομίων που πήραν οι βδέλλες (τραπεζίτες) από το διεφθαρμένο κομματικό πελατειακό σύστημα. Τούτο σημαίνει την προστασία της ελευθερίας των πολιτών ως ουσίας θείας που δεν μπορεί να δεσμευτεί ή να περιοριστεί από το πλέγμα των οικονομικών σχέσεων ως και η προστασία της περιουσίας των πολιτών είτε αυτή είναι ακίνητη περιουσία είτε είναι επιχείρηση.
Για να επιτευχθούν αυτά απαιτείται λαϊκή εξουσία που μέσα από την πολυκεντρική διοίκηση της χώρας θα καταστρέψει μια για πάντα το πελατειακό σύστημα της κομματικής ολιγαρχίας.
Το έθνος θα βρει το δρόμο του πατώντας πάνω στα συντρίμμια της ολιγαρχίας της πολιτικής και της οικονομικής.
Οι επιλογές υποταγής στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα και θα επεκταθεί αναπόφευκτα και στη Κύπρο , όχι μόνο δεν οδηγούν σε ανάπτυξη και έξοδο από τον οικονομικό μαρασμό αλλά διανοίγουν προοπτικές ολέθρου εις βάρος της εθνικής κυριαρχίας που θα σύρουν το έθνος σε μακράν περίοδο δουλείας και καταβαράθρωσης της πνευματικής του υποστάσεως.
Το ισχύον πολιτικό και οικονομικό σύστημα είναι ο εχθρός της ζωής. Και ο εχθρός αυτός δεν αντιμετωπίζεται με μισόλογα και συμβιβασμούς και ψευτοπατριωτισμούς που προσκυνούν το σύστημα και τα δολερά αφεντικά του. Ο εχθρός αυτός θέλει πόλεμο ανυποχώρητο , πόλεμο πολύμορφο , αγώνα εθνικοκοινωνικό.
Όσο δύσκολοι και αν είναι οι καιροί έχουμε χρέος να κρατήσουμε αναμμένο το πυρσό της επανάστασης και το όραμα της εθνικής αναγέννησης.
Αυτή τη θέση εμείς οι εθνικοκοινωνιστές υποστηρίζαμε από πάντα , ότι δηλαδή ο κύκλος της διακίνησης του χρήματος πρέπει να ελέγχεται από το κράτος προς όφελος του λαού , της ανάπτυξης και της παραγωγής. Οι τραπεζίτες είναι οι βδέλλες της κοινωνίας , τα παράσιτα που ρουφούν τους παραγωγικούς χυμούς και ι ξηραίνουν το δέντρο της ζωής.
Ίσως να μην είναι δυνατή η πλήρης κατάργηση του χρηματοπιστωτικού συστήματος σε εθνικό επίπεδο , όταν αυτό το σύστημα σε όλο το κόσμο κατισχύει σε όλο τον κόσμο . Είναι όμως δυνατή η συρρίκνωση της χρηματοπιστωτικής τυραννίας σε εθνικό χώρο μέσα από πολλά μέτρα που θα αναπτύσσονται πάνω σε δύο παραμέτρους.
Πρώτη παράμετρος είναι η παρεμβολή στον κύκλο διακίνησής του χρήματος , της κρατικής τράπεζας ( όχι κεντρικής τράπεζας που επίσης ανήκει σε ιδιώτες ) που θα επιβάλλει τους όρους της διακίνησης και κατεύθυνσης του χρήματος και θα ελέγχει αποκλειστικά την ανάπτυξη και την παραγωγή , αφήνοντας το εμπορικό κομμάτι στους τραπεζίτες χωρίς καμία υποστήριξη από το κράτος μέσα σε συνθήκες ακραίου ρίσκου.
Η δεύτερη παράμετρος αφορά στην κατάργηση όλων των προνομίων που πήραν οι βδέλλες (τραπεζίτες) από το διεφθαρμένο κομματικό πελατειακό σύστημα. Τούτο σημαίνει την προστασία της ελευθερίας των πολιτών ως ουσίας θείας που δεν μπορεί να δεσμευτεί ή να περιοριστεί από το πλέγμα των οικονομικών σχέσεων ως και η προστασία της περιουσίας των πολιτών είτε αυτή είναι ακίνητη περιουσία είτε είναι επιχείρηση.
Για να επιτευχθούν αυτά απαιτείται λαϊκή εξουσία που μέσα από την πολυκεντρική διοίκηση της χώρας θα καταστρέψει μια για πάντα το πελατειακό σύστημα της κομματικής ολιγαρχίας.
Το έθνος θα βρει το δρόμο του πατώντας πάνω στα συντρίμμια της ολιγαρχίας της πολιτικής και της οικονομικής.
Οι επιλογές υποταγής στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα και θα επεκταθεί αναπόφευκτα και στη Κύπρο , όχι μόνο δεν οδηγούν σε ανάπτυξη και έξοδο από τον οικονομικό μαρασμό αλλά διανοίγουν προοπτικές ολέθρου εις βάρος της εθνικής κυριαρχίας που θα σύρουν το έθνος σε μακράν περίοδο δουλείας και καταβαράθρωσης της πνευματικής του υποστάσεως.
Το ισχύον πολιτικό και οικονομικό σύστημα είναι ο εχθρός της ζωής. Και ο εχθρός αυτός δεν αντιμετωπίζεται με μισόλογα και συμβιβασμούς και ψευτοπατριωτισμούς που προσκυνούν το σύστημα και τα δολερά αφεντικά του. Ο εχθρός αυτός θέλει πόλεμο ανυποχώρητο , πόλεμο πολύμορφο , αγώνα εθνικοκοινωνικό.
Όσο δύσκολοι και αν είναι οι καιροί έχουμε χρέος να κρατήσουμε αναμμένο το πυρσό της επανάστασης και το όραμα της εθνικής αναγέννησης.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις
(Atom)
Είμαστε κι εδώ
- Μακεδονική Φάλαγγα
- Το παρόν ιστολόγιο αποτελεί το μέσο προβολής και επικοινωνίας της συσπείρωσης εθνικιστών Θεσσαλονίκης "Μακεδονική Φάλαγγα"
