Ο «υπεύθυνος τομεάρχης του ΣΥΡΙΖΑ για την παιδεία» Τάσος Κουράκης, σε σημερινές του δηλώσεις υποστήριξε πως ο ΣΥΡΙΖΑ όταν θα γίνει κυβέρνηση θα καταργήσει τις παρελάσεις ως έχουν αυτή τη στιγμή.

Υγεία, δύναμη και τύχη μόνο σε όσους νοιάζονται και αγωνίζονται με ειλικρίνεια, ανιδιοτέλεια και συντροφικότητα για την πατρίδα μας. 

   

Και φέτος οι Κύπριοι αδελφοί μας μπροστά στον αγώνα για να μην ξεχάσουμε την εισβολή, τα θύματα της, τους αγνοούμενους αλλά και για να εναντιωθούμε στα σχέδια περι διζωνικής ομοσπονδίας που μεθοδεύονται στην ιερή και ποτισμένη με ελληνικό αίμα γη της Κύπρου.

Αναλυτικά τις εκδηλώσεις φέτος μπορείτε να δείτε εδώ.

Στα βήματα των ελευθερωτών που πριν 100 χρόνια αποτίναξαν τον τουρκικό ζυγό και την βουλγαρική απειλή από την Μακεδονία μας.

Η "όμορφη και φτωχομάνα" Θεσσαλονίκη γιορτάζει. Για την ακρίβεια όμως η τωρινή κουασιμόδεια εικόνα της πόλης, μιας εικόνας σκουπιδιών (άψυχων και έμψυχων), λαθρομεταναστών με σεντόνια που πουλάνε την πραμάτεια τους στους πάλαι ποτέ ακμάζοντες εμπορικούς της δρόμους που τα καταστήματα κλείνουν το ένα μετά το άλλο, μιας εικόνας βρωμιάς και εγκατάλειψης δεν δικαιολογεί καμία ομορφιά. Αντίθετα το φτωχομάνα ισχύει και μάλιστα πολύ περισσότερο σήμερα που με την οικονομική κρίση που μαστίζει ολόκληρη την πατρίδα μας η Θεσσαλονίκη και γενικότερα η Μακεδονία βρίσκονται στις πρώτες θέσεις της ανεργίας.

Στην ιστορία της λόγω του γεωστρατηγίκου σημείου της πολλοί την εποφθαλμίασαν και θέλησαν να την κατακτήσουν και να την ελέγξουν. Τούρκοι, Σλάβοι, Βούλγαροι, Εβραίοι μπορεί πρόσκαιρα να το κατάφεραν αλλά κανένας δεν μπόρεσε ποτέ να ξεριζώσει τον ελληνικό χαρακτήρα της.

100 χρόνια μετά την απελευθέρωση οι επετειακές εκδηλώσεις που έλαβαν και συνεχίζουν να λαμβάνουν χώρα, πολλές βασιζόμενες στην ιδιωτική πρωτοβουλία και εθελοντισμό, χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Άλλες άξιες λόγου και αναφοράς θέλησαν να περάσουν το πνεύμα της εποχής τωνβαλκανικών πολέμων, πνεύμα ηρωισμού, εθνικής ομοψυχίας, ανάτασης και αγώνα και άλλες πάλι υποστηριζόμενες από τους γνωστούς διεθνιστικούς και ανθελληνικούς κύκλους προπαγάνδισαν την πλαστή εικόνα της πολυπολιτισμικής Θεσσαλονίκης των μουσουλμανικών και εβραϊκων μνημείων, της ψευτοπροοδευτικότητας, της υποκουλτούρας.

Μακάρι να ήταν αρκετό όλες αυτές οι εκδηλώσεις, οι εκθέσεις, οι παρελάσεις, οι σημαιοστολισμοί εκτός από την τόνωση της εθνικής μνήμης που μας είναι απαραίτητη και επιθυμητή να λειτουργήσουν και ως ερέθισμα, ως αφετηρία για την αποτίναξη του σημερινού ζυγού που έχουν επιβάλλει οι διεθνείς τοκογλύφοι στην πατρίδα μας. Όπως χαρακτηριστικά γράφτηκε στο διαδίκτυο σε όλους μας άρεσε η τεραστίων διαστάσεων σημαία που τοποθετήθηκε στο λιμάνι της πόλης από τον υπουργό Μακεδονίας-Θράκης αλλά θα τολμήσει ο υπουργός να λειτουργήσει το ίδιο πατριωτικά καταψηφίζοντας το νέο μνημόνιο που θα έρθει για ψήφιση σύντομα; Φυσικά όχι!!

 

Το πρωί της 27ης Οκτωβρίου θα πραγματοποιηθεί αναπαράσταση της εισόδου του ελληνικού στρατού στη Θεσσαλονίκη. Τμήμα 750 ανδρών, αποτελούμενο μεταξύ άλλων από λόχους Ευζώνων, Ευέλπιδων και Ικάρων αλλά και ίλη έφιππων, θα παρελάσουν στη διαδρομή που ακολούθησε ο ελληνικός στρατός κατά την είσοδό του στην πόλη, ενώ θα γίνουν τέσσερις τελετές έπαρσης της ελληνικής σημαίας σε σημεία-σύμβολα των γεγονότων εκείνης της περιόδου. Η πορεία, της οποίας θα ηγείται η ελληνική σημαία που υψώθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1912 στο Λευκό Πύργο, θα ακολουθήσει τη διαδρομή: δυτική είσοδος-δικαστήρια, πλατεία Δημοκρατίας, Καραολή και Δημητρίου, Αγίου Δημητρίου, υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, Ίωνος Δραγούμη, πλατεία Ελευθερίας, Αγίας Σοφίας και Μητροπόλεως, λεωφόρος Νίκης και θα καταλήξει στο Λευκό Πύργο.

Προβλέπονται τέσσερις στάσεις για την έπαρση της ελληνικής σημαίας: η πρώτη στο Διοικητήριο, όπου η σημαία θα αναρτηθεί στο 2ο όροφο, μπροστά από το γραφείο του υπουργού, και τιμές θα αποδίδουν άγημα και οι τρεις φιλαρμονικές ΓΕΣ, ΓΕΝ, ΓΕΑ. Η δεύτερη στην εκκλησία του Αγίου Μηνά -που ήταν η τότε μητρόπολη Θεσσαλονίκης- όπου θα βρίσκεται και ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος. Η τρίτη στο Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα, όπου τότε στεγαζόταν το ελληνικό προξενείο και στις 27 Οκτωβρίου 1912 είχε υψωθεί η πρώτη ελληνική σημαία. Η τέταρτη και τελευταία στάση θα γίνει στο Λευκό Πύργο, όπου ακριβώς δίπλα θα κυματίζει η μεγαλύτερη ελληνική σημαία, εμβαδού 38x26. Η έπαρση θα γίνει υπό κανονιοβολισμούς.

Πίστευε ἔτσι η Βουλγαρία, ὅτι μιά ἐκβουλγαροποίηση τῦ ντόπιου πληθυσμοῦ θα ἔφερνε στήν ἀγκαλιά της ὁλόκληρη τήν μακεδονία Οἱ βιαιότητες ὅμως τῶν βουλγάρων κομιτατζήδων, στίς ἀντιδράσεις τῶν μακεδόνων,  ἦταν τό εναυσμα γιά τήν πλέον ἐντονη  καί  ἔνοπλη πλέον ἀντιπαράθεση μέ τίς Βουλγάρικες συμμορίες, καί ἔτσι σηματοδοτήθηκε ἡ τελική φάση τοῦ ἀγώνα στὀν ὁποίο στρατεύθηκε ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνισμός ἐντός καί ἐκτός τῆς μακεδονίας.

 Στρατηγείο τοῦ ἀγῶνα ἦταν τό προξενεῖο τῆς Θεσσαλονίκης, ὁ δέ πρόξενος Λάμπρος Κορομηλᾶς ἦταν ὁ στρατηγικός νοῦς τοῦ ἀγώνα. Σημαντικότατο ρόλο ἔπαιξε ὁ ντόπιος μακεδονικός πληθυσμός .

Καί αὐτός ὁ πληθυσμός , ἦταν ὁ ....ξενοδόχος τῆς ὑπόθεσης πού δέν λογάριασαν καλά οἰ Βούλγαροι. Βλέπετε, ἦταν οἰ ἐποχές πού οἱ καρδιές μιλούσαν καί ὄχι τά χείλη. Τα χείλη πλάνευαν. Ἄν δέν μιλούσε κάποιος ἕλληνικά, χαίρονταν οἱ Βούλγαροι.

 - Εἶναι, δέν εἶναι Βούλγαρος, θά τόν κάνουμε δικό μας, ἔλεγαν. Πρώτα μέ τό καλό, μέ κουπόνι για τρόφιμα, μέ ὑποτροφίες γιά σπουδές. Ἄν δέν περνούσαν αὐτά, ἔπιανε δουλειά τό μαχαίρι καί ἡ  κρεμάλα .

-Ἄμπε μωρέ μπουγκάρσκι! Οἱ καρδιές εἷναι αὐτές πού ξέρουν, καί αὐτές λαλοῦν μυστικά καί καρδιακά, την Συνείδηση. Γι΄αὐτό τήν πατήσατε!

Ὁ Παῦλος γεννήθηκε τό 1870 στήν Μασσαλία. Ὁ πατέρας του ἦταν ἠπειρώτης καί ἡ μάννα του κεφαλονίτισσα. Τό 1866 σέ ἡλις.κία 16β ἐτῶν εἰσάγεται στήν Σχολή Εὐελπίδων, καί τό 1892 πάντρέυεται τήν μακεδόνισσα Ναταλία, κόρη τοῦ Στέφανου δραγούμη.  Ἡ ἱστορία τώρα, ἀρχίζει νά πλέκει τό ὑφαντό της.
Τόν φεβρουάριο τοῦ 1904 ὁ Παῦλοςἀνθυπολοχαγός πυροβολικοῦ πλέον, εἰσέρχεται γιά πρώτη φορά στήν μακεδονία γιά ἀναγνώριση τοῦ χώρου, ὑπό τόν μανδύα οτῦ ζωεπόρου. Ἀρχικά ἀπογοητέυεται, Γρήγορα ὅμως ἀναθαρεῖ, καί μέ ἔντονη πλέον ἀγωνιστική διάθεση, ξαναπερνπα στήν μακεδονία ὥς Μίκης Ζέζας καί ἀρχίζει τόν ἔνοπλο ἀγώνα, συνεργαζόμενος μέ τόν ἄλλον γίγαντα, τόν μητρπολίτη Καστοριᾶς, Γερμανό Καραβαγγέλη



Ἡ τρίτη φορά πού μπῆκε στήν μακεδονία, τόν αὔγουστο τοῦ 1904, ἦταν ἡ τελευταῖα.  'Ο Παῦλος σκοτώνεται. Ἡ μακεδόνισσα γυναίκα του, ἡ Ναταλία, τόν χαρίζει  γιά πάντα, σ΄αὐτήν τήν ἴδια τήν Μακεδονία. Ὅμως τό περίεργο ὐφαντό τῆς Ἰστορίας, θά ὑφαίνονταν ἀλλιῶς.

Ὅπως λέει τό τηλεγράφημα πού παραθέσαμε παραπάνω, οὁ θάνατος τοῦ Παύλου Μελᾶ ἐπισυνέβει στό χωριό Στάτιστα, σημερινό Μελά, στίς 13 Οκτωβρίου 1904, σέ μιά συμπλοκή μέ τουρκικό στρατιωτικό ἀπόσμασμα. Λεπτομέρειες μπορεῖτε νά δεῖτε στό 10λεπτο ἐξαιρετικό βιντεάκι (σᾶς τό συνιστῶ ἐντόνως παρακλητικά…) τῆς τηλεοπτικής ἐκπομπής "ἡ μηχανή τοῦ χρόνου" πού παραθέτουμε παρακάτω.

Τὀ κεφάλι τοῦ ἥρωα ἀποκόπηκε ἀρχικά, ἐνταφιάστηκε σ΄ένα ξωκλήσσι, καέ ἀργότερα ξανατάφηκε μαζί μέ τό  ὑπόλοιπο σῶμα του στνν Καστοριά. Στόν ίδιο τάφο, ἐναποτέθηκε καί ἡ σορός τῆς ἀγαπημένη του συζύγου, τό 1973.

Ὁ Παύλος, σύμφωνα μέ τό περίεργο ὑφαντό τῆς Ἱστορίας ξανασμίγει ἔτσι μέ τήν ἀγαπημένη του Ναταλία, ἐξήντα εννέα ὁλόκληρα χρόνια μετά τόνν θάνατο του, μέσα στούς κόλπους τῆς ἄλλης μεγάλης του ἀγαπημένης. Της Μακεδονίας.

Αἰωνία σου ἡ μνήμα ἀθάνατε Παῦλε! Ἄξιε τῆς πατρίδας!